پاتریس دسیله، خالق اساسینز کرید، یکی از جذابترین مکانیکهای بازی ۱۶۶۶: آمستردام را مخفی نگه داشته بود: قابلیتهایی که در صندوقهای جواهرات یافت میشوند و در حال حاضر تقویتکنندهها و امتیازهای نامحدودی ارائه میدهند… با یک شرط.
دسیله به خبرنگاران گفت: «وقتی دوباره بمیرید، آن قابلیتهایی را که پیدا کردهاید از دست میدهید و سپس [هنگام پیدا کردن صندوق] به یک قرعهکشی بازمیگردید. بنابراین هر بار که میبازید و باید [ماموریت] را دوباره شروع کنید، مجموعهای متفاوت از قابلیتها برای انجام ماموریت در اختیار خواهید داشت.» پس این یعنی اگر نوا در طول بازی هرگز نمیرد، محدودیتی برای تعداد قابلیتهایی که میتواند تجهیز کند وجود دارد؟ «در حال حاضر، نه.»
صندوق، یک جعبهی جواهرات است و تعداد زیادی از آنها در سراسر محلههای آمستردام پراکنده شدهاند – بیشتر در داخل خانههای مردم، که برای دسترسی به آنها نیاز به حل یک معما با کمک گربهی همراه، آرون، و تواناییهای چابک او دارید. باز کردن یک صندوق، سه قابلیت را برای انتخاب نشان میدهد که با نمادهای مختلفی نمایش داده میشوند و نمیتوانید فوراً آنها را بخوانید.
این حدسزدنها به چارچوب زمانی جالب بازی برمیگردد، جایی که کلیو، دختر آرون، در دوران مدرن کتاب پدرش را میخواند (آرون به هر حال یک انسان است) تا بفهمد وقتی روح سفرکنندهی آرون در سال ۱۶۶۶ از نوا دیدار کرد، برای آن دو چه اتفاقی افتاد.
دسیله توضیح میدهد: «کلیو کسی است که کتاب را رمزگشایی میکند و در حال حاضر مطمئن نیست که آن نماد نشاندهندهی چیست، بنابراین فرضیهای دربارهی آنچه نوا در آن صندوق پیدا کرده، مطرح میکند. و هر بار که چنین قرعهکشی انتخابی وجود دارد، یک مورد جدید است و من هم مطمئن نیستم که با چه چیزی قرار است بازی کنم. و این زیبایی آن است.»